رفتن به محتوای اصلی

نوروز

2
نوروز

نوروز یکی از کهن ‌ترین جشن‌ های به جا مانده از دوران ایران باستان است که در نخستین روز از سال خورشیدی ایرانی با آغاز فصل بهار، در یکم فروردین ماه همه ‌ساله با شور و نشاط بسیار در مناطق گوناگون با آداب و رسوم خاص هر منطقه در سیزده روزِ متوالی برگزار می‌ گردد. جشن نوروز و ورود به سال نو به ‌طور مشترک میان کشورهای برگزار کننده ی آن نظیر ایران، جمهوری آذربایجان، هند، پاکستان، قرقیزستان و ترکیه در سال 2009 میلادی (1388 هجری شمسی) در فهرست میراث فرهنگی و معنوی یونسکو به ثبت رسیده است. در هفتم فروردین ۱۳۸۹ نیز نخستین دوره ی جشن جهانی نوروز در تهران برگزار شد و این شهر به عنوان «دبیرخانه ی نوروز» معرفی گردید. در برخی کشورها نوروز دارای تعطیلات رسمی است که در ایران چهار روز نخستِ فروردین، تعطیل رسمی بوده و برای برخی سازمان ‌ها تا سیزدهم فروردین این تعطیلات ادامه دارد.


جشن‌ ها و مناسبات نوروزی در ایران و دیگر کشورها با برنامه ‌های متعددی همراه است. در گوشه و کنار ایران مراسم مختلفی در استقبال از نوروز بنا به فرهنگ و رسوم رایج منطقه باشکوه هر چه تمام ‌تر صورت می‌ گیرد: نظافت و خانه تکانی، کاشتن سبزه ی عید با گندم، ماش و غیره، خرید و تهیه ی پوشاک، طبخ غذاها و شیرینی‌ های محلی.
هم‌چنین در ایام پیش از عید نوروز در شب آخرین چهارشنبه ی سال (سه شنبه شب) مراسم چهارشنبه سوری و آتش بازی برگزار می ‌شود و مردم در آخرین پنجشنبه ی سال بر سر مزار و آرامگاه درگذشتگان می ‌روند. مراسم تحویل سال نو در کنار تازه درگذشتگان نیز از دیگر آداب نوروز به شمار می ‌رود.
تهیه و پهن کردن سفره ی هفت سین، بزرگ ترین نماد عید نوروز، یکی از مهم‌ ترین رسوم رایج در مناطق مختلف ایران و از آیین ‌های مشترک در بین تمامی اقوامی است که نوروز را جشن می ‌گیرند. در این سفره هفت چیز که با حرف سین آغاز می ‌شوند نظیر:سماق، سیر، سِنجِد، سَمَنو، سکه، سرکه، سبزه که هر یک دارای مفاهیم و نشانه ‌هایی از عشق و محبت، زندگی، برکت، رزق و روزی و سلامتی است چیده می ‌شوند. در این سفره همچنین کتاب مقدس مسلمانان، قرآن، آیینه، نمادی از رفع کدورت و نشانی از صفا و یکرنگی، ماهی کوچک قرمز جهت شگون در تُنگ آب، با نمادی از پاکی، روشنایی و گشایش کار، سیب نمادی از تن ‌درستی، شمع، با نشانه ی نور و درخشش، گل سنبل و تخم ‌مرغ ‌های تزیین و رنگ شده جهت زیبایی سفره، به همراه آجیل و شیرینی و خوراکی ‌های سنتی، کتاب شعر حافظ، شاهنامه و غیره به فراخور هر منطقه قرار می‌ گیرد.


تمام افراد خانواده در لحظه ی تحویل سال نو، بنا به تقویم رسمی، با ظاهری آراسته، دور هم بر سر سفره‌ ی هفت سین جمع شده، قرآن و دعای تحویل سال نو خوانده و از خداوند تقدیر خوب را در سال جدید خواستار می ‌شوند. پس از تحویل سال نو و تبریک عید، سال خوب و پربرکتی را برای یک دیگر آرزو کرده و با آغاز تعطیلات سیزده روزه‌ ی نوروزی به دید و بازدید از بزرگان و آشنایان، جشن، سفر، مراسم سنتی و محلی منطبق با آداب و رسوم مناطق مختلف ایران، برگزاری بازی، رقص و موسیقی محلی و غیره می ‌پردازند. غذای اصلی اغلب خانواده ‌های ایرانی در روز عید سبزی پلو با ماهی است و هر منطقه بنا به سنت و باورهایشان غذاهای رسمی و محلی مربوط به خود را در شب عید نوروز طبخ می‌ کنند. در نهایت، آخرین روز از تعطیلات نوروز در روز سیزدهم فروردین، با مراسم سیزده ‌به ‌در و رفتن به دامان طبیعت و برپایی مراسم خاص خود همراه است.


افزودن دیدگاه جدید

درباره نحوه ثبت دیدگاه

نمایش ساده

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
  • تارنماها و رایانامه‌ها به طور خودکار به لینک تیدیل می‌شوند.