رفتن به محتوای اصلی
کلیسای سَرکیس مقدس

کلیسای سَرکیس مقدس

تهران

کلیسای سَرکیس مقدس

18
ابرهای پراکنده

ابرهای پراکنده

7°c

75%

06:11

16:11

کلیسای سپیدرنگ سَرکیس مقدس، با گنبدی مخروطی و مناره‎هایی برافراشته، میعادگاه ارامنه ساکن در تهران است. جایی که پیروان دین مسیحیت در آن سال نوی میلادی را جشن می‎گیرند، کودکانِ خود را غسل می‎دهند و تمامی مناسک دینی خود را به جا می‎آورند.

کلیسای سَرکیس مقدس یکی از مهم‎ترین نمادهای حضور ارامنه در مرکز شهر تهران است. این کلیسا در سال 1970 میلادی بنا شد و ترکیبی از معماری قرون وسطی و عصر جدیدِ ارمنستان را در تهران به نمایش گذاشت.

با افزایش جمعیت ارامنة شهر تهران در نیمة دوم سدة بیستم میلادی و عدم دسترسی تعداد زیادی از آن‎ها به کلیساهای جنوب شهر تهران، نیاز به ساخت کلیسایی با گنجایش و وسعتی بیشتر در مناطق مرکزی تهران احساس می‌شد. از همین رو، خلیفه‌گری ارمنیان تهران، با کمک یکی از ارامنه نیکوکار به نام «مارکار سَرکیسیان»، قطعه زمینی در نزدیکی یکی از محله‎های ارمنی‌نشین خرید. با درگذشت سرکیسیان، دو پسرش به جای پدر، کارهای خرید زمین رو بر عهده گرفتند.

در فروردین ماه سال 1343 خورشیدی بود که کلنگ احداث کلیسا با حضور اسقف اعظم ارمنیان تهران، روحانیون و جمعیت بزرگی از ایرانیان ارمنی، به زمین زده شد. کار ساخت و ساز تا سال 1349 خورشیدی ادامه پیدا کرد و بعد از پایان آماده‎سازی کلیسا، در اردیبهشت سال 1352 خورشیدی، در مراسمی با حضور مقامات مذهبی ارمنی و مقامات دولتی ایران و ارمنیان، کلیسا کار خود را به صورت رسمی آغاز کرد.

ساختمان شورای خلیفه­گری ارامنه هم در محوطه بیرونی کلیسا ساخته شد. قبر اسقف اعظم، «آرداک مانوکیان» تنها قبر موجود در حیاط این کلیساست. اما بخش چشم‌گیر محوطه بیرونی، بنای یادمان نسل‌کشی ارمنیان است که در انتهای حیاط قرار دارد. این بنا واقعه نسل‎کشی ارمنی‎ها را به دست دولت عثمانی را به تصویر می‎کشد.

بنای یادمان نسل‌کشی ارامنه، با طرحی که از سه قطعه سنگ ساخته شده، نماد ملتی است که برای صیانت از باور خود، رهسپار قتل‎گاه شدند. نقش صلیب بر روی سنگ‌ها، نماد رستاخیز مسیح و نشان‌گر شهادت و خیزش است و چنان‌ که مسیح از مردگان برخاست، جامعه ارمنی هم با وجود کشتارها، آوارگی و پراکندگی توانست حکومت مستقل ارمنستان را بعد از تحمل چندین قرن سلطه بیگانگان، درسال ۱۹۱۸ میلادی بنا کند. نقش‌های این بنای یادبود در مجموع بیانگر روحیه آزادی‌خواهی، پایداری، پایبندی به دین و ایمان و اعتقاد به پیروزی حق و حقیقت است.

ورودی بنای کلیسا شامل یه ورودی بزرگ­تر اصلی در وسط و دو ورودی کوچک‌تر، در دو طرف است. به داخل کلیسا که قدم می‌گذاریم، تالاری زیبا به همراه نقاشی‎های دیواری از داستان‎های اِنجیل، کتاب مقدس مسیحیان به چشم می‎خورد. بالکنی برای اجرای سرود­های روحانی گروه کر هم در این تالار وجود دارد. دو ورودی دیگر هم، عقب­تر از ورودی اصلی و زیر برج­های ناقوس واقع‎ شده‌اند.

بنای کلیسا از داخل، دارای پلانی صلیبی شکل است و دیوارهای خارجی آن، با سنگ مرمر سفید و دیوارهای داخلی و سقف، با گچ پوشانده شده‌اند. با رسیدن به محراب کلیسا که به شکل نیم دایره و دارای سه نورگیر است، چشم‎ها محو تماشای دیوارهای زیبای فضای محراب می‌شود که با نقاشی‌هایی از موضوعات کتاب مقدس تزئین شدند. این محراب، طبق سنت کلیسا­ی ارامنه در سمت شرق قرار دارد و کف آن بالاتر از کف صحن کلیسا ساخته شده است.

امروزه ارامنه ایران برای برگزاری آیین‌های دینی خود در این کلیسا گردهم می‌آیند. آیین‎ها و مراسمی که هرکدام، سال‎هاست ریشه در فرهنگ و تاریخ کهن مسیحیت داشته است و در کلیسای زیبای سرکیس مقدس هم اجرا می‌شود.


افزودن دیدگاه جدید

درباره نحوه ثبت دیدگاه

نمایش ساده

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
  • تارنماها و رایانامه‌ها به طور خودکار به لینک تیدیل می‌شوند.