منطقه سرچشمه هرات
در جنوبی ترین نقطه یزد قرار دارد، از یک طرف به شیراز میرسد و از طرف دیگر به کرمان؛ بعد از رفسنجان دومین شهر پسته ایران است، شهرستان خاتم را می گوییم. 240 کیلومتر به طرف جنوب یزد بروید به خاتم میرسید. خاتم را به علت قلعههای زیادی که دارد - قلعههایی مانند قلعه ملکی، قلعه محمد کریم خان، قلعه محمد باقری و...- شهر قلاع یا دارالکلات نیز مینامند. هرات مرکز شهرستان خاتم است با آب و هوای گرم کویری اما با رودی که تنها رودِ دائمی استان یزد است و آثار تاریخی طبیعی چون قلعه محمد باقری، خانه دکتر صالحی، جنگلهای باغ شادی و باغ معدن، منطقه سرچشمه، منطقه شکار ممنوع قره تپه، پناهگاه حیات وحش بوروییه که با کمی رسیدگی و حفاظت از بهترین مناطق گردشگری نه تنها در یزد بلکه در ایران میشود. هر چند یکی از این جاذبههای طبیعی در هرات یعنی «منطقه سرچشمه» یکی از پنج منطقه نمونه گردشگری و هفتمین میراث ارزشمند طبیعی ثبت شده در فهرست آثارملی- طبیعی کشور است.
منطقه سرچشمه که در پنج کیلومتری جنوب شرق شهر هرات قرار دارد هر ساله میزبان طبیعت دوستان زیادی است که از سراسر ایران به یزد سفر میکنند. نهر مسیح که تنها رود دائمی و پر آب در استان یزد است و قدمتی 10 هزار ساله دارد (دوره اول زمین شناسی،کوارتز) در شهر هرات واقع شده است که با عبور از مرکز شهر به این منطقه زیبایی خاصی بخشیده است.
این رود در سالهای ترسالی 400 لیتر بر ثانیه آب داشته است، اما در سالهای گذشته به علت خشکسالی و کمی بارش باران، آبدهی آن به 180 لیتر بر ثانیه رسیده بود. هرچند با حجم بارانِ امسال این کمبود آبدهی تا حدی جبران شده اما هنوز به حداکثر آبدهی خود نرسیده است. در کنار این نهر قدیمی قناتی وجود دارد به طول سه کیلومتر به نام قنات تاج آباد که یکی از پرآبترین قناتهای یزد است. وجود این قنات کنار نهر مسیح دیدنِ این منطقه را جذابتر کرده است. کنار این دو جاذبه طبیعی در این منطقه، پارک جنگلی قرار دارد، پارکی با درختان، گل و سبزه که وجودش در دلِ کویر حیرت هر بینندهای را بر میانگیزد. این پارک جنگلی که تبدیل به تفرجگاه عمومی شده است دارای امکانات رفاهی چون سرویس بهداشتی، نمازخانه، رستوران، فروشگاههایی برای تهیه مواد غذایی، مکانهایی برای اسکان مسافران و ... است. این امکانات رفاهی در سال 1387 توسط میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری شهرستان خاتم ساماندهی شده است تا آسایش مردم و مسافران را فراهم آورد. این اثر طبیعی درسال ۱۳۸۷با شماره ثبتی ۷ در فهرست آثار طبیعی-ملی ایران به ثبت رسیده است.