منطقه حفاظت شده گلیل و سرانی با ۱۸ هزار هکتار وسعت در شمال شهرستان شیروان و مرز بین ایران و ترکمنستان قرار دارد که دارای ذخیره گاه غنی و ارزشمند گیاهی و جانوری است.
این منطقه در ۸۵ کیلومتری شهر شیروان قرار دارد که با توجه به دارا بودن ویژگیهای خاص طبیعی از جمله جنگلهای انبوه ارس و گوناگونی پوشش گیاهی و نیز زیست خالص ترین قوچ اوریال، سال۱۳۵۰ به عنوان منطقه حفاظت شده زیست محیطی اعلام شده است.
منطقه حفاظت شده گلیل و سرانی دارای آب و هوایی عموما کوهستانی، با شیب های تند و دره های عمیق و صخره های مرتفع است، این منطقه قسمتی از رشته کوه های موسوم به کپه داغ را تشکیل می دهد و از مناظر زیبایی برخوردار است.
در منطقه حفاظت شده گلیل، حیوانات و پرندگانی همچون قوچ و میش اوریال، پلنگ، گربه وحشی، گراز، سمور سنگی، خرگوش، دارکوب قهوهای که بسیار کمیاب است، سهره سیاه و کبک دری نیز زندگی میکنند.
از چشمههای این منطقه نیز میتوان به کور چشمه، قربان چشمه، چشمه گیری اشاره کرد که در کنار رودخانهای که در مرز جنوبی منطقه به طرف سرانی جاری است منابع آبی منطقه را تشکیل میدهند.