لالجین

لالجین

شهر جهانی سفال
  • کشور
    ایران
  • استان
    همدان
  • جمعیت
    15,241

لالجین

شهر لالِجین یکی از شهرهای استان همدان است که آن را به عنوان شهر سفال ایران می‌شناسند. شهر لاجین بخشی از شهرستان بهار است که در غرب استان همدان واقع شده است.

لالجین آب و هوای معتدل و مطبوعی دارد. هر چند که در فصل زمستان و به دلیل تاثیر سرمای کوه الوند، هوای لالجین بسیار سرد می‌شود.

لالجین ۱۸ کیلومتر از همدان، مرکز این استان، فاصله دارد. با توجه به قرارگیری معدن بزرگی از خاک رس مرغوب در لالجین، سفال‌گری مهم‌ترین صنایع دستی این شهر است. بر اساس برخی شواهد به نظر می‌رسد سابقه‌ی سفال‌گری در این شهر به حدود ۸۰۰ سال پیش می‌رسد و سفال‌گری سال‌هاست که جزء منابع اقتصادی اصلی این شهر است.

تا اواسط دهه‌ی ۷۰ مردم از طریق کارگاه‌های سنتی به سفال‌گری مشغول بودند اما با توجه به رشد این صنعت در لالجین، کارگاه‌های سنتی دیگر جوابگوی نیازهای مردم نبود و با پیگیری‌های مردم و مسئولین شهرک صنعتی سفال لالجین افتتاح شد. در حال حاضر حدود هزار کارگاه تولیدی سفال در شهر لالجین مشغول فعالیت هستند و سفال بخش عمده‌ای از صادرات استان همدان را تشکیل می‌دهد.

سفال لالجین علاوه بر توزیع در استان‌های دیگر، به کشورهای خارجی نیز صادر می‌شود. بخش زیادی از مردم شهر لالجین به سفال‌گری مشغول هستند. برخی از هنرمندان شهر لالجین نیز به نقاشی و تزیین محصولات سفالی می‌پردازند

ثبت جهانی لالجین در رشد گردشگری  این شهر و همچنین پیشرفت صنعت سفال‌گری لالجین تاثیر بسزایی دارد. کارگاه‌های سفال‌گری لالجین را می‌توان مهم‌ترین جاذبه‌ی گردشگری این شهر دانست. علاوه بر این بافت سنتی و تاریخی لاجین نیز در گذر سال‌ها کماکان حفظ شده است. کارگاه عسگری و مسجد جامع لالجین از دیگر آثار تاریخی شهر لالجین هستند. پل تاریخی مهاجران نیز یکی دیگر از دیدنی‌های شهر لالجین است.

دیزی لالجین یکی از غذاهای معروف این شهر است. علاوه بر این می‌توانید دیگر غذاهای محلی استان همدان را نیز در سفر به لالجین امتحان کنید. آش برنج، آش اماج، آش هویج و جو، آش خشکبار و آش کاچی از معروف‌ترین غذاهای محلی استان همدان هستند.

لالجین شهر جهانی سفال

سال ثبت 1395

لالجین شهری کوچک در غرب ایران و از توابع استان همدان بوده که در بیست و پنج کیلومتری شهر همدان، پایتخت باستانی ایران قرار دارد. کاوش‌های اخیر از وجود تمدن در این محل حداقل از قرن پنجم هجری خبر می‌دهد. با وجود منابع غنی آب، کشاورزی در این خطه از قدیم رونق داشته. به علاوه، این شهر برای آثار هنری یکتای صنایع دستی سفالگری و سرامیک مطرح است تا جایی که به آن لقب پایتخت سفال و سرامیک خاورمیانه را داده اند. نزدیک به هشتاد درصد جمعیت بیست هزار نفری آن، در حدود هزار کارگاه این شهر در خدمت این حرفه هستند. در سال 1315 نخستین شرکت سهامی ظروف در لالجین تاسیس شد تا محصولات را ارزش گذاری نموده و به فروش برساند. در سال 1395 هنر سفالگری شهر لالجین، در فهرست شهرهای جهانی صنایع دستی قرار گرفت.


گل مورد نیاز سفالگری این شهر از دستجرد تهیه شده و پس از کوبیدن، تمیز کردن و الک کردن خشک می‌شود تا تبدیل به خشت خام  ضخیم شود. بخش های بزرگ این خشت خام را که به آن "لپه" گفته می‌شود جدا نموده و برای چندین بار بوسیله پا ورز می‌دهند. سپس آن را به قطعات کوچکتر تقسیم کرده و با دست ورز می‌دهند تا گل خام نهایی آماده شود. سفال معمولا با وسایل و روش‌های سنتی شکل می‌گیرد و پس از لعاب زدن آماده پختن در کوره می‌شود. محصولاتی که لعاب تیره تری دارند باید به آتش کوره نزدیکتر باشند. مدت قرار گیری در کوره 12 تا 14 ساعت است. برخی از مواد طبیعی که در ساخت لعاب از آنها استفاده میگردد شامل موارد زیر است: قلیا، سنگ سفید، شیشه، سرب پخته، مس سوخته، لاجورد و مواد دیگر.

سایر مطالب

محتوای این فیلد خصوصی است و به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.

Restricted HTML

  • تگ‌های HTML مجاز: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd> <h2 id> <h3 id> <h4 id> <h5 id> <h6 id>
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.
عکس
شما میتوانید 3 عکس بارگذاری نمایید.
محدودیت حجمی 5 مگابایت است.
پسوند‌های مجاز: png jpg jpeg.
عکس شما باید بزرگتر از 500x500 باشد. و عکس‌های بیش از 2000x2000 کوچک می‌شوند.
CAPTCHA ی تصویری
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید.