رفتن به محتوای اصلی
گِل فشان

گِل فشان

کنارک

گِل فشان

32

گِل فِشان پدیده ای طبیعی است که طی آن گل ولای از زیر زمین به سطح زمین می جوشد و شکلی ماهوری به خود می گیرد. چشمه های گل فشان کُنارک در زمینی مسطح بر روی سه تپه ی کوچک قرار دارند که یکی از آنها فعّال و شبیه آتشفشان است و بقیه به صورت غیرفعال درآمده اند. این پدیده مهم ترین گل فشان قسمت مرکزی کرانه ی بلوچستان بوده و به «ناپگ» موسوم است و بر اثر یکی از عوامل مهم مورفولوژیکی به وجود آمده و بیانگر فعالیت های تکتونیکی منطقه است. مورفولوژی مطالعه ی اشکال مختلف طبیعی در سطح زمین است و تکتونیکس یکی از شاخه های زمین شناسی است که به مطالعه ی تغییرشکل پوسته ی زمین بر اثر تنش ها و کرنش های وارده در طول دوران های مختلف زمین شناسی می پردازد. گِل خروجی از این تپه از جنس رس و مارن، فشرده، سرد و به رنگ خاکستری است. این گل به همراه گاز با صدای بلند شبیه به ترکیدن یک حباب از چاله خارج شده و بر روی شیبی سرازیر می شود که پیشتر از جاری شدن گل ایجاد شده است. دوره ی تناوب این پدیده ی نادر و زیبا ده تا پانزده دقیقه و با لرزش خاک همراه است. اطراف این کوه را بیابانی وسیع فرا گرفته که ظاهراً همچون خود کوه ماحصل اتفاقاتی درون زمین است. همبستگی این عارضه زمین شناسی با منابع نفت و گاز آن را به پدیده ای خاص تبدیل کرده است.گاز این گل فشان ها از متان، دی اکسیدکربن، نیتروژن و مونوکسید کربن تشکیل می شود. در مواردی نظیر سفال سازی، کوزه گری، بهره برداری از گاز، گردشگری، گل درمانی و غیره از گل فشان بهره گرفته می شود. در حال حاضر امکاناتی در مسیر رسیدن به این جاذبه ی گردشگری جهت رفاه حال بازدیدکنندگان مهیا شده است.


افزودن دیدگاه جدید

درباره نحوه ثبت دیدگاه

نمایش ساده

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
  • تارنماها و رایانامه‌ها به طور خودکار به لینک تیدیل می‌شوند.