رفتن به محتوای اصلی
فارسی
لاله‎جین

لاله‎جین

لاله‎جین

0
آسمان صاف

آسمان صاف

32°c

11%

06:08

20:08

لاله‎جین، شهر کوچیکی با آوازه جهانی است. شهرت این شهر که در استان همدان واقع شده، به واسطه رونق صنعت سفالگری آن است. در این شهر کارگاه‎ها و فروشگاه‎های سفال رنگ و بوی خاصی به آن شهر داده‎اند.

بسیاری شکل‎گیری صنعت سفالگری در لاله‎جین همدان را به دوره چنگیزخان مغول نسبت می‎دهند. اهالی لاله‎جین باور دارند که چنگیزخان عده‎ای از اهالی این منطقه را برای یادگیری فنون سفالگری به چین فرستاد. از همین‎رو پسوند جین، به چین نسبت داده می‎شود.

اما از سویی دیگر پسوند «جین» برای نام‎گذاری بسیاری از مکان‎ها مثل «دیوجین»، «فارس‎جین» و «فرجین» رایج است. بنابراین شاید بتوان لاله‎جین را به معنی «لاله‎زار» یا محل رویش لاله در نظر گرفت. با این‎حال بعضی از صاحب‎نظران، لاله‎جین را به «لاچین»، نام یک پرنده‎ شکاری و همچنین قبیله‎ای آذربایجانی است.

کارگاه­های سفالگری در این شهر به چهار دسته سنتی، نسبتاً مدرن، کارگاه­های خانگی و کارخانه­ های کاشی تقسیم می­شوند. سفالگران هم بدون چرخ و هم با استفاده از چرخ سفالگری محصولاتشان را تولید می‎کنند. سفالینه­ های این شهر شامل ظروف تزیینی و هنری، انواع تنديس­، ظروف لعابدار نقاشي شده یا بدون نقاشي و حتی تلفيق سفال با موادی همچون چرم، چوب و پارچه هستند. از معروف‎ترین این آثار، ظروف فیروزه­ای با طرح­ هایی متنوع و منحصر به فرد است که به سرزمین‎های دیگر هم صادر می­شود.

مواد اولیه مورد نیاز برای سفالگری، یعنی خاک رس نیز از همین منطقه تهیه می‎شود. ابتدا خاک اَلَک می‎شود و سپس آن را با مقداری آب مخلوط می­کنند تا محلول رقیقی به دست بیاید و در نهایت محلول را در حوضچه ­هایی زیر نور آفتاب قرار می­دهند تا آب اضافی آن تبخیر شود. در مرحله آخر سفالگران گِل را به کارگاه منتقل می­کنن و اون ­رو به حدکافی ورز می­دهند تا حباب­های هوا از گِل خارج شود و انسجام و استحکام لازم را به دست بیاورد.

بر اساس آخرین آمار، بیش‎ از ۲۰۰ فروشگاه بزرگ و کوچک سفال در شهر لالِجین فعالیت دارند. آثار هنری بی‎همتای این شهر سبب شده تا لالِجین در سال 2016 میلادی، نامزدِ ثبت «شهر خلاق» در یونسکو نیز بشود.