محوطههای پیش از تاریخ دره خرمآباد شامل پنج غار و یک پناهگاه سنگی در یک راهروی باریک زیستمحیطی غنی از آب، گیاهان و جانوران است. سکونت انسان در این منطقه به ۶۳۰۰۰ سال پیش برمیگردد و شواهدی از دورههای میانی تا بالایی پارینه سنگی در آن وجود دارد. این محوطهها فرهنگهای موستری و بارادوستی را آشکار میکنند و بینشهایی در مورد تکامل اولیه انسان و مهاجرت از آفریقا به اوراسیا ارائه میدهند. مصنوعاتی مانند اشیاء تزئینی و ابزارهای سنگی پیشرفته، توسعه شناختی و فناوری انسانهای اولیه در کوههای زاگرس را برجسته میکنند. این منطقه همچنان ناشناخته مانده است و پتانسیل قابل توجهی برای اکتشافات باستانشناسی آینده دارد.