هشتاد و پنج کیلومتر که از یزد دور میشوید در مسیر یزد به شیراز روستایی کهن قرار دارد که به توران پشت معروف است. این روستا که از توابع شهرستان تفت است از شمال به کوههای سر به فلک کشیده شیرکوه، از جنوب به کویر ابرکوه و از شرق و غرب به تپههای کوچک و بزرگ منتهی میشود که قدمتش به زمان ساسانی میرسد. عدهای بانی آن را «توراندخت ساسانی» میدانند که به مرور زمان تغییر نام پیدا کرد و به توران پشت معروف گشت. این روستا نه تنها در روزگاران ساسانیان بزرگ، آباد و پر رفت و آمد بوده بلکه در قرن 19 میلادی نیز شهری بزرگ بوده است. این را میتوان در سیاحتنامه هئیت نصب تلگراف، با نام سفرنامه تلگرافچی فرنگی به سال 1879 میلادی دید که در آن بر این نکته تصریح شده است که در روزگاران گذشته، توران پشت به قدری بزرگ بوده که آن را شهر میخواندند.
توران پشت علاوه بر قبرستان قدیمی و تاریخیِ کهن دارای آثار تاریخی چون چند بقعه، قلعهای کهن با دری سنگی، قدمگاه امام رضا و قناتهایی چون میدانه، ده و ... است.
اما آنچه که با نام تورانپشت در ذهن تداعی میشود قبرستان کهن این روستا است. این قبرستان در محوطهای وسیع قرار دارد. طی کاوشها و پژوهش محققین، تاریخ حک شده روی قبرهایِ موجود در این قبرستان، مربوط به عصر غزنوی و سلجوقی است. در این قبرستان دو نوع سنگ نوشته یا همان سنگ قبر موجود است؛ سنگهای سیاه رنگ نامنظم و سنگهای براق از جنس مرمر که قدیمیترین تاریخی که بر سنگ سیاه رنگ حک شده سال 409 قمری و متاخرترین آنها 718هجری است.
ایرج افشار که تحقیق مفصلی در این قبرستان انجام داده، معتقد است این سنگ قبرها مربوط به علما و رجال محترم است. مرحوم افشار سنگ قبری را بازخوانی کرده که مربوط به دختر رشیدالدین میبدی صاحب تفسیر کشف الاسرار است. وی این احتمال را مطرح کرده است که تورانپشت بر اثر جنگ یا حوادثی از این قبیل تخریب شده و قبرستان نیز در پی آن متروک شده است.
هر چند این روستا با قدمت ساسانی به ثبت ملی رسیده اما هیچ نظارتِ مسئولانهای را در پی نداشته و همین امر باعث شده است تا عدهای برای یافتن گنج و عتیقه، جای جای این مکان تاریخی را حفر و به آثار قدیمی به ثبت ملی رسیده آسیب فراوانی برسانند که اگر همت مردم روستا نبود شاید از این روستا چیزی برجا نمانده بود.